Αποστολή Ήπειρος
Μια πολιτιστική διαδρομή στα αρχαία μνημεία της Ηπείρου γίνεται πραγματικότητα

Κείμενο: Νάντια Δρακούλα
Πρωί 19ης Σεπτεμβρίου στο μαύρο απόηχο της πρόσφατης δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, μέσα στο ταξί για τη Μπουμπουλίνας εκεί απ’ όπου θα ξεκινήσουν τα πούλμαν για να μας μεταφέρουν στην Πρέβεζα. Ο ταξιτζής με έχει ζαλίσει με τις ζοφερές του προβλέψεις για το μέλλον της Ελλάδας και φυσικά για κάθε νότα αισιοδοξίας που ψελλίζω εισπράττω το χαστούκι του παντογνώστη βετεράνου των δρόμων. Ανυπομονώ να μπω στο πούλμαν. Για την εκδρομή...
Και εξηγούμαι˙ επίσημες έρευνες του ΕΟΤ υπογραμμίζουν την ανάγκη για δημιουργία εξειδικευμένων επώνυμων προϊόντων με μορφή διαδρομών ή δικτύων στο χώρο του πολιτιστικού τουρισμού. Το
Διάζωμα (η κίνηση πολιτών για τα αρχαία θέατρα) υποκίνησε τη συνεργασία των Υπουργείων Ανάπτυξης-Πολιτισμού-Τουρισμού μαζί με την περιφέρεια Ηπείρου, ώστε να δημιουργηθεί το πρώτο πολιτιστικό δίκτυο. Έτσι λοιπόν με το όραμα αυτό και εξ’ αφορμής της ΣΤ’ Γενικής του Συνέλευσης στις 19 Σεπτεμβρίου περίπου τετρακόσια άτομα, μέλη του Διαζώματος αλλά και καλεσμένοι του, με βάση την Πρέβεζα ζήσαμε για ένα τετραήμερο την παρθενική εμπειρία αυτού του προγράμματος στα αρχαία μνημεία, στις ιστορικές πόλεις της Νικόπολης, της Κασσώπης, της Γιτάνης και της Δωδώνης.
Το πρόγραμμά μας σχεδιάστηκε ως πλούσιο και εξαντλητικό, αλλά ο συλλογικός ενθουσιασμός δεν άφηνε περιθώρια για παράπονα. Πρωινό εγερτήριο στις 7.30 και όλοι έτοιμοι για πρωινό και επιβίβαση στα πούλμαν για την πρώτη ξενάγηση της ημέρας. Η ξενάγηση ξεκινούσε από το ίδιο το πούλμαν, αφού συχνά είχαμε αφηγήσεις και ιστορικές αναδρομές από εξαιρετικούς οδηγούς αλλά και γνώστες των θεμάτων, γέλιο και συγκινητικές στιγμές, ενώ το βλέμμα μας απλωνόταν στα μαγικά τοπία του Ιονίου, στον Αχέροντα ποταμό, στα καταπράσινα βουνά, στις λίμνες με τα νούφαρα, σε εμβληματικά ιστορικά τοπία, όπως το Ζάλογγο, μα πάνω απ’ όλα στις μυστηριώδεις αρχαίες πόλεις στα υπέροχα θέατρα αλλά και τα ρωμαϊκά ωδεία που αποκαλύπτονταν με τη βοήθεια εξειδικευμένων αρχαιολόγων. Κάθε βράδυ τις διαδρομές ολοκλήρωνε μουσικά το κουιντέτο ξύλινων πνευστών Αίολος της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών.
Η εμπειρία των μνημείων ήταν συλλογική. Όπως μου λέει ο ηθοποιός-σκηνοθέτης Κώστας Αρζόγλου, από τα πρώτα μέλη του Διαζώματος, ενώ καθόμαστε στο μεγάλο μαγικό θέατρο της Δωδώνης: «Η άμεση σωματική επαφή που ζούμε εδώ είναι πιο σημαντική από οποιαδήποτε συμμαχία εξ αποστάσεως. Ομολογώ ότι είναι άνθρωποι εδώ που δεν τους γνωρίζω προσωπικά, αλλά αισθάνομαι ότι μας συνδέει κάτι, ένας κοινός παρανομαστής. Ειδικά με το χώρο της Δωδώνης έχω μια ιδιαίτερη σχέση, αφού κάποτε εδώ μια ομάδα ηθοποιών ήρθαμε σε αισθητική κόντρα μεταξύ μας και από τη σύγκρουση αυτή γεννήθηκε το «Ελεύθερο Θέατρο» επί εποχής Χούντας. Σήμερα το θέατρο ψάχνει και ψάχνεται και οι αρχαίοι χώροι ίσως μας δείχνουν έναν τρόπο επικοινωνίας».